aratro

Si sint omnes equales, necesse est ut omnes fame pereant; quis aratro terram sulcaret, quis sementem faceret, quis plantas sereret, quis vinum exprimeret?

Anatomy of Melancholy 2007

Multitudo cuiuslibet ciuitatis vel uillæ vnum specialem nutrit bouem, quem postquam laborauit in aratro per sex annos immolant manducantes pariter cum maxima solemnitate.

The Voyages and Travels of Sir John Mandeville 2004

Multitudo cuiuslibet ciuitatis vel uill� vnum specialem nutrit bouem, quem postquam laborauit in aratro per sex annos immolant manducantes pariter cum maxima solemnitate.

The Principal Navigations, Voyages, Traffiques and Discoveries of the English Nation 2003

'Non ullus aratro dignus honos: squalent abductis arva colonis.'

The Student's Companion to Latin Authors Thomas Ross Mills

'Nec meum respectet, ut ante, amorem, qui illius culpa cecidit velut prati ultimi flos, praetereunte postquam tactus aratro est.'

The Student's Companion to Latin Authors Thomas Ross Mills

Ovid more commonly uses _renouare_, as at _Tr_ V xii 23-24 'fertilis, assiduo si non renouetur aratro,/nil nisi cum spinis gramen habebit ager', _Am_ I iii 9, _Met_ I 110 & XV 125, _Fast_ I 159, and _Tr_ IV vi 13.

The Last Poems of Ovid 43 BC-18? Ovid

His extraordinary ardour for study gave occasion to the schoolboy joke, deriving his name from Bos suetus aratro.

The Catholic Encyclopedia, Volume 2: Assizes-Browne 1840-1916 1913

A. iam neque damnatos metuit iactare ligones fossor et inuento, si fors dedit, utitur auro; nec timet, ut nuper, dum iugera uersat arator, ne sonet offenso contraria uomere massa, 120 iamque palam presso magis et magis instat aratro.

A Singing Match Calpurnius 1912

Laomedonteae luimus periuria Troiae. iam pridem nobis caeli te regia, Caesar, 80 inuidet atque hominum queritur curare triumphos, quippe ubi fas uersum atque nefas; tot bella per orbem, tam multae scelerum facies, non ullus aratro dignus honos, squalent abductis arua colonis, et curuae rigidum falces conflantur in ensem.

Solem quis dicere falsum audeat? Vergil 1912

Emathiam et latos Haemi pinguescere campos. scilicet et tempus ueniet cum finibus illis70 agricola incuruo terram molitus aratro exesa inueniet scabra robigine pila, aut grauibus rastris galeas pulsabit inanis, grandiaque effossis mirabitur ossa sepulcris. di patrii, Indigetes, et Romule Vestaque mater, 75 quae Tuscum Tiberim et Romana Palatia seruas, hunc saltem euerso iuuenem succurrere saeclo ne prohibete. satis iam pridem sanguine nostro

Solem quis dicere falsum audeat? Vergil 1912